Bahrajn
Powierzchnia: 706,5 km2
Ludność: 718 306; na 1 km2 1158
Stolica: Al.-Manama
Ustrój: emirat (niepodległa monarchia konstytucyjna)
Waluta: 1 dinar bahrajński = 1000 filów
Język: arabski (urzędowy), angielski
Religie: islam (51% szyici, 34% sunnici), chrześcijaństwo 7%, hinduizm 5%
Bahrajn znany jest od wieków w Zatoce Perskiej jako „wyspa miliona palm”, zasobna w źródła wody pitnej. Bahrajn był pierwszym krajem arabskim, który w 1931 r. rozpoczęło eksploatację złóż ropy naftowej. Dzisiaj może poszczycić się atrakcyjnymi gospodarczo strefami przemysłowymi, strefą wolnocłową w porcie, gdzie nie pobiera się opłat celnych za towary przesyłane lub wytwarzane na tym obszarze, a także doskonałym ośrodkiem usług bankowych. W Bahrajnie działają przedstawicielstwa wielu banków międzynarodowych.
Poza żyznym skrawkiem ziemi na północy wyspę Bahrajn tworzą skały skały wapienne pokryte do różnej głębokości piaskiem, jałowym i słownym, porośniętym wyłącznie roślinnością pustynną. Poszerzanie się obszarów pustynnych i erozja gleb stanowi poważny problem dla Bahrajnu.
-
Artykuły
-
Pomysł na przewodnik Grand Prix Formuły 1
Przeciwników przenoszenia Grand Prix na Wschód nie brakowało. Znalazł się jednak skuteczny argument, który przekonał nawet najbardziej opornych: pieniądze. Choć w porównaniu z torem szanghajskim można stwierdzić, że ten w Bahrajnie był dość tani – kosztował „zaledwie” 150 mln dolarów. Powstawanie kolejnych torów poza Europą zwiastuje zmianę europocentrycznego nastawienia szefów F1. Grand Prix Bahrajnu w 2004 r. było pierwszym w historii F1 wyścigiem rozgrywanym na Bliskim Wschodzie. I jednocześnie zostało uznane przez Fédération Internationale de l’Automobile za najlepiej zorganizowane Grand Prix w 2004 r. Co ciekawe, na kilka miesięcy przed imprezą władze Bahrajnu występowały do Berniego Ecclestone’a z prośbą o usunięcie jej z kalendarza wyścigów z obawy przed kompromitacją, że nie uda im się zdążyć z przygotowaniami toru. ...
Przewodniki
-
Dzieje arabskiego wybrzeża Zatoki Perskiej, obejmującego: Kuwejt, Bahrajn, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Oman i częściowo Arabię Saudyjską. Książka przedstawia historię tego obszaru od starożytności, poprzez wczesne dzieje muzułmańskie, penetrację Orientu przez europejskie kompanie handlowe, obie wojny światowe aż po czasy nam współczesne. Autor koncentruje się głównie na historii politycznej regionu, uzupełniając ją informacjami o życiu tamtejszych społeczeństw, zarówno w okresie gospodarki tradycyjnej, opierającej się na zbiorach daktyli i połowach perłopławów, jak i gospodarki naftowej w czasach najnowszych. Omawia również kulturę materialną i duchową tego regionu, m.in. prądy religijne oraz nowe trendy w sztuce i literaturze.
